pastel

 

 

 

De afgelopen weken ben ik druk geweest met pasteltekenen. Zo mooi om te doen. Een droom die in vervulling ging. Heel lang geleden, lees middelbare school, had ik tekenles. Samen met gym, muziek, handwerken en Nederlands en Engels waren dat mijn favoriete vakken. Ik ging er met plezier heen, de andere vakken moesten er gewoon bij gedaan worden, met tegenzin.

Ik had een hele leuke tekenleraar. Een man die wel potentie in mij zag. Althans dat liet hij mij geloven. Hij kliederde nooit in mijn tekeningen. Pakte zelf een papier een legde uit wat nog verbeterd kon worden. We hadden ook altijd een paar vrije opdrachten in het jaar, maar ook een aantal verplichte en ook een goede uitleg over van alles en nog wat. Het lichaam, maar ook wiskundige tekeningen, ruiten en vierkanten die je op allerhande manier in je tekeningen kon gebruiken. Echt ontzettend leuke lessen.

 

Ik ging met een heel goed cijfer over naar de volgende klas met de boodschap dat hij volgend jaar geen les meer zou geven aan ons. Ik vond het vreselijk jammer. Maar goed, even afwachten wat het volgende jaar zou brengen. Heerlijk vakantie vieren was belangrijker op dat moment. En dat lukte meestal ook wel.

 

Het nieuwe jaar begon en we kregen weer tekenles. Ik was helemaal blij. Ik kon weer verder met mijn lessen. Als je je jaar afsluit met een dikke 8 dan is dat toch mooi, een nieuw begin, een nieuwe leraar. Ik was hoopvol........ maar die hoop was van korte duur. Ik kreeg een leraar die gaf opdrachten en legde ook wel uit, maar had ook de nare neiging om in je tekeningen gaan zitten te  verbeteren. Niet vragen of het mag, gewoon zeggen kijk dat moet je zo doen en de tekening was compleet verpest. Hij zette zijn visie op  papier. Hij liep bij mijn tafel weg en ik heb alles uitgegumd. Ik was woest. Mijn visie op de rommelzolder op papier bleef leeg. 

 

De volgende les maar een ander onderwerp gekozen en wie kwam er aan? Juist de betreffende leraar. Totaal onverwachts deed hij weer hetzelfde, ik wilde een gezicht tekenen en was daar druk mee bezig. Ik was bezig met wat uitgummen en hij begon weer in mijn tekening te tekenen hoe ik het moest doen. Weg gummen en weer bleef mijn papier leeg, die les. Mijn cijfer voor dat jaar is stevig gekelderd want ik heb geen enkele opdracht gemaakt. 

 

Deze man had de capaciteit om je van achter te naderen zonder dat je het in de gaten had. Ik zat altijd helemaal in mijn opdrachten en had absoluut niet in de gaten dat die gast er aan kwam. De daarop volgende keren kwam hij langs en had ik niets op papier staan. Wat ga je maken was de vraag. Waarop ik iedere keer weer zei, ik heb geen idee. Ik doe het thuis wel. Thuis kwam er ook niets van.

 

Voor een aantal weken terug vroeg jongste dochter of ik mee ging naar een workshop pasteltekenen. Daar heb ik geen nee tegen gezegd en wat ben ik daar blij mee. De eerste tekening maakte ik met plezier en ik kreeg een brok in mijn keel toen ie klaar was en ik werd nu eens benaderd op een positieve en leuke manier en er werd netjes gevraagd of ze het voor mocht doen, soms op papier, soms in de tekening zelf. Zonder dat de tekening verpest wordt. Inmiddels de 2e workshop er op zitten en ik geniet!!

 

Toedeledokie en de groetjes van Carla 

De tijd zal het laten zien

 Hoe bizar. Wij leven in een maatschappij waarin het vertrouwen in de politiek weg is. Met name betreft de gaswinning. Ja wij wonen in dat gebied. Een situatie waar je niemand gunt om in te zitten. Velen van jullie die dit lezen zullen er vast wel wat over gehoord of gelezen hebben. 

De parlementaire enquête is geweest en er zijn conclusies getrokken. De laatste jaren is gebleken dat ze niets geleerd hebben van parlementaire enquêtes. Triest maar waar. Dus ik ben benieuwd wat er allemaal achter weg komt als het debat geweest is. Dingen zeggen en dingen doen zit een wezenlijk verschil in. Uitstellen is de beste tactiek om iemand helemaal in de stress te krijgen en helemaal onverschillig te laten zijn .Berichten die belangrijk voor je zijn moet je uit de krant halen. Persoonlijk krijg je er geen bericht van. Het is frustrerend, je moet dus het nieuws uit de kranten halen en als je er dan achter aan belt heb je nog niet het idee dat je meer weet. Het blijft zoals het is, maar het kan ook uitgesteld worden en je hebt dan ook nog weer wat langer tijd om na te denken over hoe ja alles wilt hebben.

Ik ben heel benieuwd hoe het allemaal gaat verlopen. Ik ga niet in hele diepe details treden. Maar het is aan de ene kant frustrerend en aan de andere kant wacht je maar weer gelaten af en gaat dan samen het gesprek maar weer aan. 

Eb and Flow

Twee jaar geleden heb ik op de hobbybeurs het patroon met wol gekocht voor de Eb en Flow deken. Ik viel er gelijk voor, maar ik besloot eerst er goed over na te denken of ik het wel wilde maken. Ten eerste ben je vaak al met een project bezig thuis en je wilt zo graag aan iets nieuws beginnen en zou ik dan niet het andere laten liggen. Ja zo denk ik voor dat ik aan een haakproject begin. Maar ik bleef er maar aan denken en ben samen met mijn (beurs)maatje naar de stand gelopen en ik heb het garen uitgezocht. Groen met blauw tinten en grijs als hoofdkleur. En joh wat een mooi resultaat is dat geworden. De oorspronkelijke kleuren waren van geel naar oranje tot donkerrood en zwart als hoofdkleur. Maar na dat ik deze gemaakt heb, ben ik verliefd op de mijne. 

Ik ben sowieso al niet zo dat ik met de meute mee loop. Ik zie vaak als ik zo'n patroon zie, dat menigeen het in dezelfde kleur doet. Toevallig had ik mijn zinnen gezet ook op de kleuren die ze oorspronkelijk waren. Maar als dat er niet is, ben ik dan ook wel weer blij en ga voor totaal iets anders. Moet kunnen vind ik. Ik ben geen schaapje wat maar willoos alles volgt, dus dit was wel aan mij besteed. Vaak met patronen die ik heb, kijk ik meestal of ik zelf nog wat garen heb liggen om het op  mijn manier te maken. Soms pakt het goed uit. Soms wat minder maar over de regel ben ik er wel tevreden mee. Zo heb ik pas ook een blauwe  olifant gemaakt. Niet grijs maar blauw en diegene die hem mee genomen heeft is er helemaal happy  mee.Onze hond vond het maar zozo, dus oudste dochter was er helemaal blij mee en plaatste hem bij haar knuffelkabinet.

Erwtensoep/ Snert.

Ik heb begrepen dat de dag dat je erwtensoep maakt, dat het ook zo mag heten. De volgende dag heet het snert. Ik vind het best. Ik ben er wel achter dat het waar is, dat als de erwtensoep snert wordt, het nog lekkerder is.

Maar ik ben eindelijk zover dat ik snert eet. Bijna 66 en ik lust het, maar dan wel vegan. Ik ging er altijd van uit dat het kwam door de spliterwten die in de soep zaten, dat ze helemaal kapot gekookt werden en dat gaf mij een heel raar mondgevoel. En ik ging er echt van kokhalzen. Het blijkt nu toch wel dat die dierlijke eiwitten de schuldige zijn. De spliterwten vind ik helemaal niet erg. 

Het leuke is, ik vond vroeger de snert altijd heerlijk ruiken. Het eten was een verzoeking. Ik vond het zo'n smerig goedje.  Ik zat soms uren aan tafel, in mijn eentje,  in een koud bord erwtensoep te  staren. Kokhalzend werd er gegeten vanaf de eerste hap. Ik vond het verschrikkelijk. En omdat ik het niet wilde eten, werd daar soms wel eens moeilijk over gedaan. 

Toen ik trouwde, besloot ik om geen erwtensoep te maken. Ik had mazzel, partner was ook niet zo'n fan van erwtensoep. De kinderen groeiden op en wilden graag erwtensoep proberen. Vanaf dat moment was het zeker 1 keer per jaar erwtensoep en tomatensoep. Ik heb de erwtensoepen in verschillende vormen gemaakt en ik vond het alleen maar lekker ruiken, het eten liet ik aan anderen over. Ik ging voor de tomatensoep. Lekker wat roggebrook erbij met wat erop en/ of eigen gebakken brood er bij. 

Voor een paar weken terug was ik met een vriendin aan het wandelen geweest. Nadien dronken we een bakkie koffie en hadden we het over mijn dierlijke eiwitallergie. Het leek ons best wel een uitdaging om een keer een vegan erwtensoep te maken. Dinsdag stond ik bij de supermarkt en ik zeg ik ga de vegan erwtensoep maken. Spullen gekocht ervoor en maken maar. Gedaan dus. En ik vond het nog lekker ook.

Wat was ik trots op mezelf, eindelijk eet ik erwtensoep. Iets wat ik altijd zo lekker vond ruiken, eet ik nu. Het is gelukt. En ik denk stiekem dat mijn moeder ook wel trots op me zou zijn. Gisteren at ik vegan erwtensoep en vegan snert vandaag . Het was een snertdag vandaag en het was er ook weer voor. En vriendin heeft ook een pannetje gekregen en vond het lekker.  

Toedeledokie

Groeten van Carla

Ik ben geen winterdepressie, ik heb het.

Soms is het leven zuur. Als ik alles bij elkaar optel had ik met de symptomen die ik had al veel eerder moeten weten dat ik winterdepressie had. Ik heb een hoop ellende er van gehad en soms heb ik er nog ellende van. Maar goed dat is zoals het is........ Ik kan het niet meer terug draaien.

Vele winters ging het mij niet zo lekker. Ik slaap super slecht, heb depressieve klachten en een humeur om op te schieten. Er waren gelukkig ook winters die wel goed gingen hoor,maar die waren zeldzaam met name de laatste jaren werd het steeds erger en over de zomer maanden ben ik mijn eigen vrolijke zelf en heb nauwelijks last. 

Een nieuwe dokter, nieuwe inzichten en je krijgt een heel ander plaatje en denkt ineens: OH JAAAA! Nu past het plaatje. Had ik het eerder geweten....... Maar goed het is niet meer terug te draaien. Het is gebeurd, oplossingen vinden, positieve lessen er uit trekken en weer door. En iedere keer hopen dat het de volgende winter beter gaat. Ik kreeg tips mee en 'ga leuke dingen doen', was niet het enige, wat ik altijd wel als tip kreeg van mijn vorige doktoren. Nu kwam er wat meer bij. Ik had een dokter die het van nabij mee maakte en dat scheelt zoveel. Deze persoon hielp mij goed op weg.

Ik ontdek veel dingen hoe ik het voor mezelf beter kan maken. Ook haal ik veel tips weg op een facebookgroep over winterdepressie. Ik slaap niet alleen maar slecht doordat ik winterdepressie heb, ik heb eczeem en dat jeukt. Dat maakt het slapen niet gemakkelijker. Ik slik CBD, ik gebruik in het najaar de daglichtlamp en zo nodig in januari ook nog een keer. Ik duik iedere dag onder de douche en dat sluit ik af met een koud momentje van 30 seconden tot een minuut. Ik slik vitamine D. Ik wandel 1 x in de week. Ik zorg voor positieve dingen en mensen om me heen. Ga ik de nare dingen uit de weg? Nee die komen heus wel eens op je pad. Ik voel me er beter door om op deze manier in het leven te staan. Ben ik dan vrij van die winterdepressie? Nee, maar het is beter verhapstukken. En er zijn meer goede dan slechte dagen.

Ik zorg dat ik het leuk heb, door leuke dingen te doen, voor zover dat mogelijk is in deze rare en dure tijd. Wandelen en af en toe een bakkie ergens drinken is een leuke afleiding. Ik blog weer, ik hobby veel en geniet voor zover dat mogelijk is. 

We zien wel hoe het verder loopt in de toekomst. Het komt zoals het komt.

Toedeledokie

Groeten Carla

Vegan produkten.

Met de feestdagen in het vooruitzicht probeer ik allerhande nieuwe produkten uit. Bij de AH lag de Biet Wellington in de schappen. De vulling was lekker. Het bladerdeeg was niet echt smakelijk. 

Jammer! Maar voor mij wel een idee om het ook eens zelf te proberen. 

Het gourmetpakketje van de AH. 4 vegan gehackt balletjes en 4 burgertjes. Eenheids smaakje. 4 balletjes met de smaak van  karton. 2 kleine schnitzeltjes, die ik niet geprobeerd heb. Het sausje maakte de vleesvervangers te eten. 

De JUMBO had de knolselderijsteak. Deze steaks waren redelijk. Best lekker. Maar dat ze dan weer dik 3 euro per steak moeten kosten, is een beetje bizar. 

Dan de steak die ze in de aanbieding hadden. 2 vegan steaks per verpakking met kruidenboter. Ik moet eerlijk bekennen het waren 2 mooie grote vegan gehaktballen. Wel eetbaar, maar ik koop ze niet voor de feestdagen.

Weet je tijdens de gourmet had ik wel heerlijke groenten, lekker vers gebakken brood en heel mooi, gezellig en leuk gezelschap. Vrienden van ons kwamen langs. Gezellig naar de kerstmarkt en afsluiten met een gourmet is 'uit eten thuis' . Op en top gezellig en wwardevol.

Toedelo.

Groeten Carla

Afspraak met kleinzoon(2)

 

Klenzoon kwam dus zaterdagmorgen om een uur of 10 bij ons. Het was bakken en braden. Hij nam een klein en mooi cadeautje mee. Een kleine die heel mooi in ons kerstdorp paste. We hebben hem een mooi plaatsje gegeven. Er werd strooigoed mee genomen. En we maken op speciale dagen gewoon lekkere dingen klaar en maken het ons gezellig.

Maar goed hij was hier om een uur of 10 en we zijn nadat paps  en mams weg waren met brownies bakken begonnen. Met dierlijke eiwitten er in, dus de eieren. Ik had de dag ervoor een vegan brownie gemaakt en die werd uiteindelijk door iedereen lekkerder bevonden. Dus die houden we erin. Maar het bakken was wel hartstikke leuk.

Na de brownies hebben we een glutenvrij en dierlijke eiwitvrij 'kaas' uienbrood gemaakt. En dat was me toch een potje lekker. Iedereen zat er van te smullen. We hadden een lekkere kipschotel besteld. Kant en klaar. Gehaktballetjes, verschillende salades zelf gemaakt. Oliebollen gekocht. Gevulde eieren werden door dochter en schoonzoon meegenomen. Het was een feestje. Iedereen heeft zitten genieten. Kortom opa en oma hadden een hele gezellige dag tijdens het bakken met jongste kleinzoon en aan het einde van de dag voegden zich daar pappa en mamma en oudste kleinzoon erbij. 

De volgende dag konden we het makkelijk maken met eten. Net genoeg over voor iedereen. Kortom het weekend was samen met wat andere berichten om door een ringetje te halen. Op naar kerstavond.