Eb and Flow

Twee jaar geleden heb ik op de hobbybeurs het patroon met wol gekocht voor de Eb en Flow deken. Ik viel er gelijk voor, maar ik besloot eerst er goed over na te denken of ik het wel wilde maken. Ten eerste ben je vaak al met een project bezig thuis en je wilt zo graag aan iets nieuws beginnen en zou ik dan niet het andere laten liggen. Ja zo denk ik voor dat ik aan een haakproject begin. Maar ik bleef er maar aan denken en ben samen met mijn (beurs)maatje naar de stand gelopen en ik heb het garen uitgezocht. Groen met blauw tinten en grijs als hoofdkleur. En joh wat een mooi resultaat is dat geworden. De oorspronkelijke kleuren waren van geel naar oranje tot donkerrood en zwart als hoofdkleur. Maar na dat ik deze gemaakt heb, ben ik verliefd op de mijne. 

Ik ben sowieso al niet zo dat ik met de meute mee loop. Ik zie vaak als ik zo'n patroon zie, dat menigeen het in dezelfde kleur doet. Toevallig had ik mijn zinnen gezet ook op de kleuren die ze oorspronkelijk waren. Maar als dat er niet is, ben ik dan ook wel weer blij en ga voor totaal iets anders. Moet kunnen vind ik. Ik ben geen schaapje wat maar willoos alles volgt, dus dit was wel aan mij besteed. Vaak met patronen die ik heb, kijk ik meestal of ik zelf nog wat garen heb liggen om het op  mijn manier te maken. Soms pakt het goed uit. Soms wat minder maar over de regel ben ik er wel tevreden mee. Zo heb ik pas ook een blauwe  olifant gemaakt. Niet grijs maar blauw en diegene die hem mee genomen heeft is er helemaal happy  mee.Onze hond vond het maar zozo, dus oudste dochter was er helemaal blij mee en plaatste hem bij haar knuffelkabinet.

Erwtensoep/ Snert.

Ik heb begrepen dat de dag dat je erwtensoep maakt, dat het ook zo mag heten. De volgende dag heet het snert. Ik vind het best. Ik ben er wel achter dat het waar is, dat als de erwtensoep snert wordt, het nog lekkerder is.

Maar ik ben eindelijk zover dat ik snert eet. Bijna 66 en ik lust het, maar dan wel vegan. Ik ging er altijd van uit dat het kwam door de spliterwten die in de soep zaten, dat ze helemaal kapot gekookt werden en dat gaf mij een heel raar mondgevoel. En ik ging er echt van kokhalzen. Het blijkt nu toch wel dat die dierlijke eiwitten de schuldige zijn. De spliterwten vind ik helemaal niet erg. 

Het leuke is, ik vond vroeger de snert altijd heerlijk ruiken. Het eten was een verzoeking. Ik vond het zo'n smerig goedje.  Ik zat soms uren aan tafel, in mijn eentje,  in een koud bord erwtensoep te  staren. Kokhalzend werd er gegeten vanaf de eerste hap. Ik vond het verschrikkelijk. En omdat ik het niet wilde eten, werd daar soms wel eens moeilijk over gedaan. 

Toen ik trouwde, besloot ik om geen erwtensoep te maken. Ik had mazzel, partner was ook niet zo'n fan van erwtensoep. De kinderen groeiden op en wilden graag erwtensoep proberen. Vanaf dat moment was het zeker 1 keer per jaar erwtensoep en tomatensoep. Ik heb de erwtensoepen in verschillende vormen gemaakt en ik vond het alleen maar lekker ruiken, het eten liet ik aan anderen over. Ik ging voor de tomatensoep. Lekker wat roggebrook erbij met wat erop en/ of eigen gebakken brood er bij. 

Voor een paar weken terug was ik met een vriendin aan het wandelen geweest. Nadien dronken we een bakkie koffie en hadden we het over mijn dierlijke eiwitallergie. Het leek ons best wel een uitdaging om een keer een vegan erwtensoep te maken. Dinsdag stond ik bij de supermarkt en ik zeg ik ga de vegan erwtensoep maken. Spullen gekocht ervoor en maken maar. Gedaan dus. En ik vond het nog lekker ook.

Wat was ik trots op mezelf, eindelijk eet ik erwtensoep. Iets wat ik altijd zo lekker vond ruiken, eet ik nu. Het is gelukt. En ik denk stiekem dat mijn moeder ook wel trots op me zou zijn. Gisteren at ik vegan erwtensoep en vegan snert vandaag . Het was een snertdag vandaag en het was er ook weer voor. En vriendin heeft ook een pannetje gekregen en vond het lekker.  

Toedeledokie

Groeten van Carla

Ik ben geen winterdepressie, ik heb het.

Soms is het leven zuur. Als ik alles bij elkaar optel had ik met de symptomen die ik had al veel eerder moeten weten dat ik winterdepressie had. Ik heb een hoop ellende er van gehad en soms heb ik er nog ellende van. Maar goed dat is zoals het is........ Ik kan het niet meer terug draaien.

Vele winters ging het mij niet zo lekker. Ik slaap super slecht, heb depressieve klachten en een humeur om op te schieten. Er waren gelukkig ook winters die wel goed gingen hoor,maar die waren zeldzaam met name de laatste jaren werd het steeds erger en over de zomer maanden ben ik mijn eigen vrolijke zelf en heb nauwelijks last. 

Een nieuwe dokter, nieuwe inzichten en je krijgt een heel ander plaatje en denkt ineens: OH JAAAA! Nu past het plaatje. Had ik het eerder geweten....... Maar goed het is niet meer terug te draaien. Het is gebeurd, oplossingen vinden, positieve lessen er uit trekken en weer door. En iedere keer hopen dat het de volgende winter beter gaat. Ik kreeg tips mee en 'ga leuke dingen doen', was niet het enige, wat ik altijd wel als tip kreeg van mijn vorige doktoren. Nu kwam er wat meer bij. Ik had een dokter die het van nabij mee maakte en dat scheelt zoveel. Deze persoon hielp mij goed op weg.

Ik ontdek veel dingen hoe ik het voor mezelf beter kan maken. Ook haal ik veel tips weg op een facebookgroep over winterdepressie. Ik slaap niet alleen maar slecht doordat ik winterdepressie heb, ik heb eczeem en dat jeukt. Dat maakt het slapen niet gemakkelijker. Ik slik CBD, ik gebruik in het najaar de daglichtlamp en zo nodig in januari ook nog een keer. Ik duik iedere dag onder de douche en dat sluit ik af met een koud momentje van 30 seconden tot een minuut. Ik slik vitamine D. Ik wandel 1 x in de week. Ik zorg voor positieve dingen en mensen om me heen. Ga ik de nare dingen uit de weg? Nee die komen heus wel eens op je pad. Ik voel me er beter door om op deze manier in het leven te staan. Ben ik dan vrij van die winterdepressie? Nee, maar het is beter verhapstukken. En er zijn meer goede dan slechte dagen.

Ik zorg dat ik het leuk heb, door leuke dingen te doen, voor zover dat mogelijk is in deze rare en dure tijd. Wandelen en af en toe een bakkie ergens drinken is een leuke afleiding. Ik blog weer, ik hobby veel en geniet voor zover dat mogelijk is. 

We zien wel hoe het verder loopt in de toekomst. Het komt zoals het komt.

Toedeledokie

Groeten Carla

Vegan produkten.

Met de feestdagen in het vooruitzicht probeer ik allerhande nieuwe produkten uit. Bij de AH lag de Biet Wellington in de schappen. De vulling was lekker. Het bladerdeeg was niet echt smakelijk. 

Jammer! Maar voor mij wel een idee om het ook eens zelf te proberen. 

Het gourmetpakketje van de AH. 4 vegan gehackt balletjes en 4 burgertjes. Eenheids smaakje. 4 balletjes met de smaak van  karton. 2 kleine schnitzeltjes, die ik niet geprobeerd heb. Het sausje maakte de vleesvervangers te eten. 

De JUMBO had de knolselderijsteak. Deze steaks waren redelijk. Best lekker. Maar dat ze dan weer dik 3 euro per steak moeten kosten, is een beetje bizar. 

Dan de steak die ze in de aanbieding hadden. 2 vegan steaks per verpakking met kruidenboter. Ik moet eerlijk bekennen het waren 2 mooie grote vegan gehaktballen. Wel eetbaar, maar ik koop ze niet voor de feestdagen.

Weet je tijdens de gourmet had ik wel heerlijke groenten, lekker vers gebakken brood en heel mooi, gezellig en leuk gezelschap. Vrienden van ons kwamen langs. Gezellig naar de kerstmarkt en afsluiten met een gourmet is 'uit eten thuis' . Op en top gezellig en wwardevol.

Toedelo.

Groeten Carla

Afspraak met kleinzoon(2)

 

Klenzoon kwam dus zaterdagmorgen om een uur of 10 bij ons. Het was bakken en braden. Hij nam een klein en mooi cadeautje mee. Een kleine die heel mooi in ons kerstdorp paste. We hebben hem een mooi plaatsje gegeven. Er werd strooigoed mee genomen. En we maken op speciale dagen gewoon lekkere dingen klaar en maken het ons gezellig.

Maar goed hij was hier om een uur of 10 en we zijn nadat paps  en mams weg waren met brownies bakken begonnen. Met dierlijke eiwitten er in, dus de eieren. Ik had de dag ervoor een vegan brownie gemaakt en die werd uiteindelijk door iedereen lekkerder bevonden. Dus die houden we erin. Maar het bakken was wel hartstikke leuk.

Na de brownies hebben we een glutenvrij en dierlijke eiwitvrij 'kaas' uienbrood gemaakt. En dat was me toch een potje lekker. Iedereen zat er van te smullen. We hadden een lekkere kipschotel besteld. Kant en klaar. Gehaktballetjes, verschillende salades zelf gemaakt. Oliebollen gekocht. Gevulde eieren werden door dochter en schoonzoon meegenomen. Het was een feestje. Iedereen heeft zitten genieten. Kortom opa en oma hadden een hele gezellige dag tijdens het bakken met jongste kleinzoon en aan het einde van de dag voegden zich daar pappa en mamma en oudste kleinzoon erbij. 

De volgende dag konden we het makkelijk maken met eten. Net genoeg over voor iedereen. Kortom het weekend was samen met wat andere berichten om door een ringetje te halen. Op naar kerstavond.

Afspraak met kleinzoon

Tegenwoordig maakt jongste kleinzoon afspraken met ons. Zo ook voor Sinterklaas. We vieren het allang niet meer, maar er moest toch wat gezelligheid komen. Dus kleinzoon zit naast me aan tafel en zegt: oma wanneer is het Sinterklaas? Ik: 5 december. Wat voor dag is dat, word mij gevraagd. Maandag. Ik zeg dat we dan beter gezellig bij elkaar kunnen komen in het weekend ervoor. Prima. Hij pakt zijn telefoon, haalt de agenda te tevoorschijn en zegt, welke dag? Zaterdag? Ok, die staat ! Even overleggen met zijn ouders en de afspraak is gemaakt. 

Of we ook gaan bakken, ja hoor! Brood en brownies. Nemen pappa en mamma strooigoed mee? Ik zorg voor de rest. Salades, beetje kip, beetje gehakt, kruidenboter, groentespiesjes, chocolademelk. Lekkere pan met allerhande snackjes en het eten voor zaterdag is geregeld. 

Kleine (klein)kinderen worden groot. Oudste kleinzoon zegt dat ie wat later komt omdat hij een vergadering heeft van zijn werk. Het lijkt nog zo kort geleden dat alles nog voor ze geregeld moest worden en nu stappen ze zelf de grote wereld in. Onder leiding van hun lieve ouders. Het gaat hard, maar wel ontzettend mooi om dit allemaal mee te mogen maken. 

Als ik naar mij zelf kijk, ik heb geen levendige herinnering van een opa of oma. Ik geloof dat toen ik geboren werd ik er nog wel 1 of 2 had, maar ik kan me er niets van herinneren en ik weet ook niet of ze mij gekend hebben.

Ik ben blij dat onze (klein)kinderen dit zo nog mee kunnen maken. Dat ze later hierop terug kunnen kijken met een glimlach. En denken dat hebben we toch mooi mee gemaakt.

 

Toedeledokie

Groeten van Carla

Noord Nederland

Noord Nederland is aan het verrechtsen, zoals ze dat tegenwoordig noemen. Ze hebben mij in ieder geval niets gevraagd en als je het mij vraagt, ik vind het niet raar. Als ik kijk hoe goed er geluisterd wordt naar de drie Noordelijke Provincies............. Niet dus. We zijn een flinke afvoerput geworden voor de Nederlandse problemen. 

Van nature wordt Groningen verrast door allerhande, soms idiote ideeën van de regering. We geven onderdak aan de meeste asielzoekers en dan spreken ze schande in het hele land dat het in Ter Apel compleet verkeerd gaat. Vind ik niet zo gek. Inmiddels is de druk er wat af omdat het verdeeld wordt over meerdere centra.

De gasproblematiek. Na de enquête zijn de bevindingen besproken, aan de kant gelegd en de klachten nemen weer gestaag toe. De regering gebruikt geldpleisters om de wonden te stelpen, maar het helen gaat totaal niet lukken zo. Met geld alleen los je de problemen hier niet op.

Een kerncentrale? Oh we gooien even een balletje op, we plaatsen hem in Groningen. Ruimte zat. Maar daar hadden ze net weer even niet gerekend op het verzet van de Groningers. 

Amsterdam is Nederland en de rest hangt er maar wat bij. De Oostelijke en Noordelijke Provincies? Oh bestaan die ook nog dan? Mijn antwoord JAAAAAA Ik vermoed dat het antwoord van de regering is dat ze het voor de zoveelste keer niet kunnen herinneren dat we bestaan. We bestaan als ze een afvalputje nodig hebben.

Ik ben van oorsprong zo links als wat. Ingegeven met de paplepel. En ik wil ook graag zo blijven denken. Ik wil compassie houden voor mijn medemens. Ik wil dat vluchtelingen, als ze dat ook werkelijk zijn, het goed hebben en hier zich veilig kunnen voelen. Langzamerhand merk ik  dat we in een rechtse richting worden geduwd door alles wat er gebeurt. Ik wil dat niet. 

De zwarte Pieten discussie? Ik spuug er op. Ga geen kinderfeestje verpesten, maar doe er zelf wat aan.KOZP zou zich op de borst kunnen kloppen door zelf wat aan de slavernij, die er nog steeds is, te doen. Ga protesteren in Quatar. In landen waar de kledingindustrie wordt uitgebuit. Mensen die in onveilige ruimtes kleding maken tegen hongerlonen en kinderen die onder erbarmelijke omstandigheden hetzelfde werk doen. Zet daar je zinnen op. In plaats van het verleden op te rakelen. We hebben verkeerd gehandeld maar we leefden in een hele andere tijd. Het is niet goed te praten dat het gebeurd is, maar terug draaien kunnen we het ook  niet meer. Het is erkend door iedereen en ook de Piet is erkend door iedereen dat het wel heel veel op een slaaf leek. Is genoeg aan gedaan. De Pieten hebben allerhande kleuren en zwart is ook een mooie kleur. Dus zwart mag er dan ook tussen lopen. Ook wit, roetveeg, bruin, geel, roze, noem maar op. 

Social Media is geen goede raadgever laat dat duidelijk zijn. Ik zeg altijd, lees kranten, luister/ kijk het nieuws. En haal er een plausibele en redelijke verklaring uit voor jezelf. Ook de nieuwsbronnen zijn niet altijd even betrouwbaar, maar betrouwbaarder als Social Media.  Twitter, ik heb een poging gedaan om het bij te houden, maar opgegeven. Ik vind  het het riool van Social Media. Facebook en Instagram gebruik ik puur voor de hobby. Als ik soms lees hoe mensen daar met elkaar om gaan dan vraag ik me af waarom je überhaupt op Social Media zit. Je hoeft niet te reageren, je kunt ook opbouwende kritiek hebben. Vaak wordt dan het nieuws ook nog eens verkeerd weer gebracht. Mensen denken dat ze op alles en iedereen een aanmerking moeten hebben. Eens was ik ook zo. Jeetje het heeft mij in die zin wel veranderd dat ik het alleen nog maar gebruik voor het leuke of als ik echt iets te zeggen heb wat ik belangrijk vindt. Ik denk dat het omdat ik in het Noorden woon, gewoon niet aan slaat. Dat zal het zijn. Zou ik daar op Social Media het antwoord voor kunnen vinden? Hahaha, ik denk het niet.....

Zo heb mijn ei weer even gelegd. 

Toedeledokie

Groeten Carla